Geen drempel te hoog?

“Geheel vrijblijvend stuur ik u mijn verhaal over mijn bezoek, als 14-jarige Amsterdamse jongen, in 1951 aan baron Van der Borch van Verwolde in Laren.” Zo begint de brief die GLK op een dag krijgt toegestuurd van Jan Drijfhout, 83 jaar.

Er gaan meteen belletjes rinkelen. “René, is dit misschien leuk voor Mooi Gelderland?” Jazeker! Voor een eindredacteur is het fijn als er af en toe iets ‘zomaar’ komt aanwaaien. Helemaal zo’n nieuwsgierig makende brief van een donateur. In de redactieraad zijn we het snel eens: “Kijk maar of je hem kunt interviewen.” Het lijkt een A-B-C’tje, maar dat pakt vervolgens heel anders uit.

Kopje koffie met de baron

Eerst nog even over de brief. Drijfhout schrijft hoe hij als kind de zomervakanties doorbracht in Vaassen, met dank aan zijn Gelderse moeder. Jan raakte er gefascineerd door kasteel Cannenburch. Later bezocht hij met vrienden ook Doorwerth, Rosendael en zelfs het verder weg gelegen Hernen en de Ruïne van Batenburg.
Eén kasteel trok zijn speciale aandacht, vooral omdat het bewoond was: huis Verwolde in Laren. Hij schreef baron Van der Borch een brief: of hij het huis eens van binnen mocht zien. Dat mocht. En zo dronk Jan op een dag een kopje koffie met de baron en de barones. Van der Borch leidde hem rond door het huis en over het landgoed en Jan raakte nog meer verknocht aan Gelderse kastelen.

Pittige bordestrap

Tot zover het verleden. Eens kijken, waar woont hij tegenwoordig: Den Haag. Goed, ik zal redacteur Kees Jansen vragen hem op te zoeken. Of beter nog: laten we Drijfhout vragen of hij naar huis Verwolde kan komen. Een kasteelbezoek na zoveel jaren, dat zou de cirkel mooi rond maken! Ik krijg hem meteen aan de lijn: “Een interview in huis Verwolde? Heel graag!”
Wacht even. Had ik niet eerst een paar dingen moeten checken? Kun je bij huis Verwolde eigenlijk wel goed parkeren? En hoe zit het met die fraaie maar best pittige bordestrap? Drijfhout is 83 jaar… Nog maar een keer bellen, voor de zekerheid. “Lopen? Ik zit in een rolstoel, maar autorijden lukt nog goed. We zien elkaar in september!”

Een bijzondere uitdaging

Oké, hoe lossen we dit op? Afbellen is geen optie, Drijfhout en zijn vrouw verheugen zich op ‘een dagje Gelderland’. Kees Jansen en fotograaf Dies Goorman hebben 19 september inmiddels ook genoteerd in hun agenda (“De verdere details horen we nog wel van je”). Een mooi idee wordt ineens een bijzondere uitdaging. Hoe gaan we dit doen? Eerst maar eens polsen op het centrale kantoor Zypendaal: kunnen we een rijplaat neerleggen zodat Drijfhout met zijn rolstoel naar binnen kan? “Helaas, dat is niet veilig.” Misschien weet Iris een oplossing, zij is kasteelmedewerker van Verwolde. “Hartstikke leuk, René. Parkeren is geen probleem en het interview kan in het koetshuis. Ik regel wel thee en koffie!” Het koetshuis… 

Kastelen beter toegankelijk

Uiteindelijk is Drijfhout toch in huis Verwolde zelf geïnterviewd. Met dank aan Iris en aan tuinvrijwilliger Jan Mulder en hovenier Patrick Dekker die hem hebben ondersteund op de bordestrap. Kees heeft een mooi gesprek met hem gehad. Dies heeft foto’s gemaakt, onder goedkeurende blik van de (geportretteerde) baron aan de muur. U heeft het artikel wellicht gelezen in de wintereditie van Mooi Gelderland op pagina 20.

Eind goed, al goed. Jan Drijfhout heeft een geweldige dag beleefd en wij hebben iets wat onhaalbaar leek voor elkaar gekregen. Maar nog veel beter is het nieuws dat GLK dit jaar maatregelen neemt om de toegankelijkheid van haar kastelen te verbeteren. Mensen met een fysieke beperking kunnen straks gewoon naar binnen. Ook bij huis Verwolde. En ook als er geen behulpzame tuinmannen in de buurt zijn!

Steun onze actie Open de poorten!

René Bremer
Eindredacteur van Mooi Gelderland, het magazine dat vier keer per jaar wordt verspreid onder de donateurs van Geldersch Landschap & Kasteelen.

Alle berichten bekijken

Lees verder

Huis Verwolde

Open de Poorten

Word donateur