Het beste van 'GLK bij je thuis'

Deze winter genieten we extra van de kleine wondertjes in de natuur dicht bij huis. De Gelderse boswachters en anderen lieten ons meegenieten tijdens de ontdekkingen die zij deden, aan de hand van de meest prachtige foto's en verhalen.

Roodborstje

Roodborstjes verspreiden het hele jaar door de liefde met het omgekeerde hartje op hun prachtige verenkleed. Kijk maar een keer goed rond tijdens het werken in de tuin. Dan zie je er vast wel ééntje zitten. Het roodborstje houdt het territorium goed in de gaten. Zij/hij hoopt natuurlijk dat tijdens het tuinieren een heerlijk hapje uit de bodem verschijnt. Denk maar aan larven, insecten, spinnen of wormen. In de winter breiden ze het dieet uit met zaden en vruchten.

Armenboomgaard

Een prachtig winters plaatje van de Armenboomgaard in de Goilbedingerwaarden. De ‘Armenboomgaard’ was ooit eigendom van de Katholieke Kerk. De opbrengst van de boomgaard was bestemd voor de armen uit de Betuwe. Er staan oude hoogstamfruitbomen met verschillende soorten appels en peren. De boomgaard is door dijkverleggingen inmiddels buitendijks komen te liggen. Dat is ook goed te zien op deze foto...

Batenburg

Het stadje Batenburg in het Land van Maas en Waal is in elk seizoen een plaatje, maar wanneer het sneeuwt is het er nog sprookjesachtiger. Je vindt er de indrukwekkende ruïne van een van de oudste kastelen van Gelderland, een eendenkooi en molen. De heerlijkheid Batenburg kent een lange geschiedenis, waarin de onderdelen met elkaar verbonden waren. Vlakbij ligt een mooie uiterwaard, de Liendense Waard.

Gele trilzwam

In de wintermaanden is de gele trilzwam extra goed te zien in het bos. Deze paddenstoel is het hele jaar door te zien, maar valt in de winter pas echt goed op. Deze opvallende verschijning zie je voornamelijk op dode takken van loofbomen en heeft een voorkeur voor de eik. Een jonge gele trilzwam is fel geel of oranje van kleur. De kleur wordt o.a. bepaald door de leeftijd en het vochtgehalte. Een oude gele trilzwam is bleek of bijna wit. Bij strenge vorst verschrompelt de zwam. Als het na de vorst regent kan de gele trilzwam weer opfleuren.

Warkense Waterspreeuw

Waterspreeuw

Eind november/begin december werd de waterspreeuw meerdere malen gezien in Park Rosendael. Dit bijzondere zangvogeltje leeft langs oevers van snelstromende, ondiepe rivieren en beken, bij voorkeur met een stenige bodem. De cascades en waterval in het park zijn dus een perfecte plek. Zijn spitse snavel is kenmerkend voor een insecteneter. Op het menu staan (larven van) ongewervelden die in het zuurstofrijke, snelstromende water leven. De waterspreeuw vindt zijn voedsel vaak door steentjes en kiezels om te draaien.

Eekhoorn drinkend

Eekhoorn

De eekhoorn houdt geen winterslaap, maar wel een winterrust. Op gure dagen houdt hij zich in zijn nest verborgen en op betere dagen bezoekt hij 's ochtends zijn wintervoorraad die hij op diverse plaatsen aanmaakt. De verstopplek terugvinden is niet gemakkelijk, zeker niet als het heeft gesneeuwd. De eekhoorn gebruikt herkenningspunten in de omgeving die er in de winter ook zijn. Wanneer ze hun voorraad onverhoopt niet terugvinden, hebben ze er toch profijt van: ze zaaien in feite nieuwe bomen voor zichzelf en hun nakomelingen.

Hulst

In oude bossen op vrij droge zandgrond vinden we de prachtige hulst. De soort groeit vaak als struik of kleinere boom in beuken-eikenbossen. Op vrij donkere plekken in het bos blijft hulst klein, op de lichtrijkere plekken in de zon worden de struiken vaak een stuk hoger. Omdat hulst groenblijvend is en vanwege de mooie rode steenvruchten van de vrouwelijke exemplaren, is hulst ook een geliefde struik voor tuinen en parken. En wist je dat jonge hulst scherpe randen heeft om zichzelf te beschermen tegen bijvoorbeeld reeënvraat? Naarmate de hulst ouder wordt, krijgt het blad steeds meer een gave vorm.

Geniet ervan tijdens een wandeling!

egel

Egels

Egels zijn afhankelijk van de insectenvoorraad en omdat deze in de winter amper te vinden zijn gaat de egel in winterslaap. Nadat hij zijn vetreserve nog even heeft aangevuld, zoekt het beestje een beschut plekje in een nest van bijvoorbeeld droge bladeren, onder een heg of een stapel snoeihout. Eenmaal comfortabel opgerold schakelt hij veel van zijn lichaamsfuncties een tandje terug: hartslag en ademhaling vertragen en de lichaamstemperatuur daalt van 35 naar slechts 5 tot 10 graden. Zo kan hij rustig de hele winter doorslapen, al slaat een egel in heel zachte winters soms een jaartje over. Maar ook tijdens een strenge winter wordt hij wel eens wakker en maakt dan een ommetje. Als hij het bijvoorbeeld niet warm genoeg heeft en op zoek moet naar een ander nest, of gestoord wordt door een overijverige tuinier.

Kleine wolfsklauw

De Kleine wolfsklauw is in Nederland zeer zeldzaam en ernstig bedreigd. We waren dan ook erg blij met de vondst in een van onze terreinen op de Noordwest-Veluwe. Het is een onopvallend plantje maar heel bijzonder. De plantenfamilie kwam al 300 miljoen jaar geleden voor, weten we van fossielen. Een heel oude plantensoort dus, die zich voortplant via sporen i.p.v. zaden. Deze sporen worden verspreid door sporenaren die je goed op de foto kunt zien. De stengels van de Kleine wolfsklauw groeien onder de oppervlakte steeds verder naar buiten, om aan het uiteinde pas verticaal omhoog te komen. Zo ontstaan heksenkringen, net zoals bij paddenstoelen.